ما ایرانیا اکثرا باید به اینجامون ” گردن ” برسه ! تا به فکر سلامتمون بیوفتیم . مثلا همین ورزش کردن که یه امر خیلی طبیعی واسه بیشتر مردم دنیاست ، به ماها که میرسه وقت نداریم به ورزشمون برسیم ! نیست خیلی سرمون شلوغه و کار و درس و زندگی ۲۴ ساعت وقتمون رو اشغال کردن !! خلاصه با دلایل مسخره ای خودمون رو از تک تک کارایی که به نوعی هم واسه خودمون مفیده و هم واسه دیگران تبرعه میکنیم … .
ورزش یکی از نمونه های بارز که ملت به سختی بش تن میدن . همین خود من ۷ ماه پیش تصمیم گرفتم که باشگاه اسم بنویسم و یه روز درمیون برم و این بدن رو یه تکونی بدم . یه ماه نشده بود منصرف شدم و دوباره روز از نو ، روزی از نو !
رژیم غذاییمون رو هم چی بگم ! معیار غذا خوردن ما ایرانیا توسط لذتی که از صرف غذا برده میشه انتخاب شده ! و متاسفانه غذای ایرانی هرچی چرب و چیلیتر و پرکالری تر باشه طعم بهتری داره ، البته نه در همه موارد . از زمانی که اومدم مالزی به دلایلی مصرف فست فودم به شدت افزایش یافته واین برابره با افزایش وزن بنده طی این یه سال و نیمه … به طوری که کاملا حس میکنم بدنم از فرم طبیعی خودش خارج شده 
. این شد که دوباره بهمراه یکی از دوستام رفتیم و دوباره تو باشگاه اسم نوشتیم بلکه بتونم با کمک این دوباره برگردم به فرم طبیعی خودم . البته این رو هم بگم که چاقی بدنم زیر لباس اصلا معلوم نمیشه مگر اینکه لباس رو در بیارم !
* پی نوشت :